سلام به همه خوبان
یکبار دیکر مجالی شد که به وبلاگم سر بزنم. از زمانی که به دنیای متاهلین پیوستم دیگه کمتر اینجا میام. راستش هم خانه داری هم درس دیگه مجالی برای عرض ادب و دلتنگی در وبلاگ نیست. شکر خدا باقیه.
نیست شبی آه نرود به آسمان ز جور زمان
این جمله رو سال 1377 یکی از دوستانم که بعد از 10 سال پیداش کردم روی کنده کوچک درختی حک شده خوندم. تامل برانگیزه...نظر شما چیه؟؟؟
به آرزوهای قشنگتون برسین
رویا

